Obecnie Gryfice są jedynym miastem w dorzeczu Regi, w którym zachowały się dwie bramy miejskie (dawniej miasto posiadało trzy bramy). Obszar Starego Miasta Gryfic wpisany jest do rejestru zabytków. Po przeprowadzeniu gruntownych remontów w ramach rewitalizacji obiektów zabytkowych miasto ponownie wykorzystuje 700 letnie budynki które stanowią magnez przyciągający do miasta turystów.

Nie odwracaj się tyłem do przodków.
 

więcej
Nowe miasto nad Regą (łac. Nova civitas supra Regam) było lokowane na prawie lubeckim w 1262 r. i dopiero po śmierci Warcisława III, jego kuzyn Barnim I Dobry nadał miastu nazwę (łac.) Civitat Griphemberch super Regam. Niemiecka nazwa miasta Greifenberg im Pommern wywodzi się od łacińskiej nazwy griphus i późniejszego niemieckiego słowa Grief(f), Greif(f) (pol. gryf).

Kościół Mariacki w Gryficach. Początki budowy przypadają na przełom XIII i XIV w. Zbudowany w stylu gotyckim. Dokładna data budowy nie jest jednak znana jednak musiało to być około roku 1262 gdzie w dokumencie lokacyjnym znaleźć można wzmiankę o nadaniu czterech włók ziemi dla potrzeb kościoła. Sama budowa zapewne została rozpoczęta kilka lat później. W roku 1297 istnieje również wzmianka o proboszczu Ludevinusie, co wskazywałoby, na to że w tym czasie budowa była już zaawansowana a obiekt był wykorzystywany zgodnie z jego przeznaczeniem. W pierwszej kolejności powstało prezbiterium wraz z zakrystią od południowej strony, następnie korpus nawowy, na koniec zaś prawdopodobnie ok XV w. wieża. W 1498 roku po północnej stronie korpusu nawowego ukończono budowę kaplicy mariackiej jednakże dzisiejszy kształt świątyni powstał po pożarze w XVII wieku gdy wprowadzono niezamierzone ale konieczne zmiany. Do roku 1534 świątynia była wykorzystywana przez kościół rzymsko-katolicki następnie stała się własnością kościoła luterańskiego, który jednak bardzo zaniedbał obiekt. Sytuacja kościoła uległa dopiero poprawie po pożarze który zniszczył znaczną jego część pozostawiając jedynie ściany obwodowe i filary nośne. Odbudowę rozpoczęto tego samego roku i ukończono po 10 latach. W 1732 roku zamontowano nowe organy, a w drugiej połowie XVIII wieku zainstalowano ambonę którą wykorzystuje się do dnia dzisiejszego, a w 1859 roku zakończono prace nad wieżą wieńcząc tym samym ostateczny kształt kościoła. Od tamtego okresu poważniejsze zmiany dokonano w 1909-1910 roku gdy w trakcie prac restauratorskich zmieniono kształt sklepienia opierając go o szkielet krzyżowo - żebrowy. W chwili obecnej po kolejnych pracach porządkowo - restauratorskich wykonanych dzięki inicjatywie obecnego proboszcza Ks. Jerzego Sosny kościół nabrał nowego blasku dzięki gruntownej renowacji m.in. organów kościelnych, ławek oraz ołtarza.